به روزرسانی شده

۱۴۰۱-۰۵-۲۷ ۱۱:۴۵ قبل از ظهر

saba-logo-lab.png
پیلونفریت یا عفونت کلیه

پیلونفریت یا عفونت کلیه

پیلونفریت

پیلونفریت یا عفونت کلیه چیست؟

عفونت کلیه (پیلونفریت) نوعی عفونت مجاری ادراری (UTI) است که به طور کلی از مجرای ادرار یا مثانه شروع شده و به یک یا هر دو کلیه منتقل می‌شود.
عفونت کلیه نیاز به مراقبت‌های سریع پزشکی دارد. اگر این عفونت به درستی درمان نشود، می‌تواند به کلیه‌های ما آسیب برساند یا در اثر آن، باکتری به جریان خونمان سرایت کرده و باعث ایجاد عفونتی شود که زندگی ما را تهدید کند.
درمان عفونت کلیه که معمولاً شامل آنتی بیوتیک است، ممکن است به بستری شدن در بیمارستان نیاز داشته باشد.

عفونت مجاری ادراری

درمان عفونت کلیه که معمولاً شامل آنتی بیوتیک است.


انواع عفونت کلیه​

پیلونفریت حاد​

پیلونفریت حاد یک عفونت ناگهانی و شدید در کلیه‌هاست. این عفونت باعث تورم کلیه‌ها شده و می‌تواند باعث تخریب دایمی کلیه‌ها شود. هر مشکلی که در جریان طبیعی ادرار اختلال ایجاد کند، خطر ابتلا به پیلونفریت حاد را افزایش می دهد. به عنوان مثال دستگاه ادراری که اندازه یا شکلی غیرمعمول دارد با احتمال بیشتری به پیلونفریت حاد مبتلا می‌شود.

پیلونفریت مزمن​

پیلونفریت مزمن ایجاد عفونت‌های مکرر یا مداوم در کلیه‌هاست که پدیده‌‌ی نادری است. مانند شکل حاد این بیماری، اشکال مزمن آن، در افرادی که در جریان طبیعی ادرار آنها اختلال وجود دارد بیشتر دیده می‌شود. این موارد می‌توانند در اثر عفونت ادراری، ریفلاکس وزیکواورترال (که مقدار کمی ادرار از مثانه به حالب و کلیه‌ها برمی‌گردد) یا ناهنجاری‌های آناتومیک ایجاد شوند. پیلونفریت مزمن در کودکان بیشتر از بزرگسالان دیده می‌شود.

علائم عفونت کلیه​

علائم و نشانه های عفونت کلیه معمولا شامل موارد زیر است:​

تب​
لرز​
درد پشت، پهلو (flank) یا کشاله ران​
درد شکم​
تکرر ادرار​
فشار شدید و مداوم برای ادرار کردن​
احساس سوزش یا درد هنگام ادرار کردن​
تهوع و استفراغ​
چرک یا خون در ادرار (هماچوری)​
ادرار که بوی بدی دارد یا کدر است.​

 

پیلونفریت حاد​

پیلونفریت حاد یک عفونت ناگهانی و شدید در کلیه‌هاست.


چه زمانی برای پیلونفریت باید به پزشک مراجعه کرد؟​

در صورت داشتن علائم و نشانه‌های هشدار دهنده حتماً با پزشک دیدار کنید. اگر فرد برای عفونت مجاری ادراری تحت درمان قرار گیرد اما هنوز علائم و نشانه‌ها پا بر جا باشد، باید دوباره به پزشک مراجعه کند.
عفونت کلیوی شدید می‌تواند منجر به مشکلات مرگباری شود. در صورتی که فرد به همراه علائم و نشانه‌های عفونت کلیوی، خون در ادرار خود مشاهده کند و یا اینکه حالت تهوع و یا استفراغ داشته باشد باید هر چه سریع‌تر اقدامات درمانی لازم را انجام دهد.

علت عفونت کلیه​

باکتری‌ها از طریق میزراه که ادرار را از بدن خارج می‌کند می‌توانند وارد مجاری ادراری شده و سپس تکثیر پیدا کرده و از آن‌جا به سمت کلیه‌ها حرکت کنند. از این عامل به عنوان رایج‌ترین عامل بروز عفونت کلیوی یاد می‌شود.
باکتری‌های ناشی از عفونتی در جای دیگری از بدن هم از طریق جریان خون می‌توانند به کلیه‌ها راه پیدا کنند. با وجود اینکه در این شرایط امکان بروز عفونت کلیوی غیر معمول است ولی این اتفاق رخ می‌دهد. برای مثال اگر مفصل و یا دریچه قلب جایگزین شده عفونی شود، احتمال سرایت این عفونت به کلیه‌ها وجود دارد. در مواقع نادر بعد از جراحی کلیه هم فرد می‌تواند به عفونت کلیه دچار شود.

پیشنهاد سردبیر :  هموکروماتوز و عوارض ذخیره بیش از حد آهن در بدن

عوامل خطرزای عفونت کلیه

از عواملی که خطر ابتلا به عفونت کلیه را افزایش می‌دهند، می‌توانیم به موارد زیر اشاره کنیم:

عفونت کلیه در زنان

مجرای ادرار در خانم‌ها کوتاهتر از مردان است که باعث می‌شود باکتری‌ها از خارج از بدن به مثانه وارد شوند. نزدیک بودن مجرای ادرار به واژن و مقعد نیز فرصت بیشتری برای ورود باکتری به مثانه ایجاد می‌کند.
عفونت، با راهیابی به مثانه می‌تواند به کلیه‌ها سرایت کند. زنان باردار بیشتر در معرض خطر ابتلا به عفونت کلیه هستند.

انسداد مجاری ادراری

انسداد مجاری ادراری شامل هر چیزی است که باعث کاهش سرعت ادرار یا کاهش توانایی ما در تخلیه مثانه هنگام دفع ادرار شود، از جمله سنگ کلیه یا هر شی غیر عادی در ساختار دستگاه ادراری. در مردان، بزرگ شدن غده پروستات نیز ممکن است خطرساز باشد.
سیستم ایمنی ضعیف: شرایطی که سیستم ایمنی بدن ما را مختل می‌کند، خطر ابتلا به عفونت کلیه را افزایش می‌دهد. دیابت و HIV در این دسته قرار می‌گیرند. برخی از داروها مانند داروهایی که در پیوند اعضا مورد استفاده قرار می‌گیرند نیز، تأثیر مشابهی دارند.

علائم عفونت کلیه

در صورت داشتن علائم و نشانه‌های هشدار دهنده حتماً با پزشک دیدار کنید.


ریسک فاکتورهایی که به پیلونفریت منجر می‌شود​

عواملی که خطر ابتلا به عفونت کلیه را افزایش می دهند شامل موارد زیر است:​

زن بودن​

مجرای ادراری در خانمها از مردان کوتاهتر است. این امر نیز باعث می شود باکتری‌ها راحت تر از خارج از بدن به مثانه وارد شوند. نزدیکی مجرای ادرار به واژن و مقعد نیز فرصت های بیشتری را برای ورود باکتری ها به مثانه ایجاد می کند. هنگامی که عفونت در مثانه باشد، می‌تواند به کلیه ها نیز گسترش یابد. زنان باردار در معرض خطر عفونت کلیوی نیز قرار دارند.​

انسداد مجاری ادراری​

این مورد شامل مواردی است که جریان ادرار را کند می کند یا توانایی شما در تخلیه مثانه در هنگام ادرار کردن را کاهش می دهد. از جمله این موارد می‌توان به سنگ کلیه، چیزی غیر طبیعی در ساختار دستگاه ادراری یا در مردان به بزرگی غده پروستات.​

پیشنهاد سردبیر :  آمنیوسنتز چیست؟

داشتن سیستم ایمنی ضعیف​

این مورد شامل بیماری هایی است که سیستم ایمنی شما را مختل می کنند مانند دیابت و HIV. البته برخی از داروها مانند داروهایی که برای جلوگیری از رد پیوند اعضای بدن داده می شوند نیز تأثیر مشابهی دارند.

آسیب دیدن اعصاب اطراف مثانه​

آسیب عصبی یا نخاع می تواند احساس عفونت مثانه را مختل و مسدود کند. به طوری که هنگام گسترش عفونت به سمت کلیه از آن بی‌اطلاع باشید.

استفاده از سوند ادراری برای یک مدت​

کاتترهای ادراری لوله هایی هستند که برای تخلیه ادرار از مثانه استفاده می شوند. ممکن است سوند در طی و بعد از انجام برخی اقدامات جراحی و آزمایش‌های تشخیصی قرار داده شود. اگر بستری باشید ممکن است لازم باشد که از یکی از آنها به طور مداوم استفاده کنید.

داشتن بیماری هایی که باعث می شوند ادرار به روش اشتباه جریان یابد

در ریفلاکس vesicoureteral ، مقادیر کمی ادرار از مثانه شما به مجاری ادراری و کلیه شما باز می گردد. مبتلایان به این بیماری در دوران کودکی و بزرگسالی بیشتر در معرض خطر عفونت کلیه هستند.​

علت عفونت کلیه​

باکتری‌ها از طریق میزراه که ادرار را از بدن خارج می‌کند می‌توانند وارد مجاری ادراری شده و سپس تکثیر پیدا کرده و از آن‌جا به سمت کلیه‌ها حرکت کنند.

آسیب به اعصاب اطراف مثانه

در بعضی از آسیب‌های عصبی یا نخاعی، علایم ناشی از عفونت مخفی شده و توسط بیمار حس نمی شوند، در نتیجه عفونت بدون آگاهی بیمار به سمت کلیه پیشرفت می‌کند.

استفاده از سوندهای ادراری

سوندهای ادراری لوله‌هایی هستند که برای تخلیه ادرار از مثانه استفاده می‌شوند. در حین انجام برخی جراحی‌ها و آزمایش‌های تشخیصی از سوند استفاده می‌شود. در بعضی از شرایط بیمار مجبور است برای مدت طولانی از این سوندها استفاده کند که خطر ابتلا به عفونت‌های ادراری و پیلونفریت را افزایش می‌دهد.

شرایطی که باعث جریان رو به عقب ادرار شود: در رفلاکس وزیکواورترال، مقدار کمی ادرار از مثانه به حالب و کلیه‌ها برمی‌گردد. افراد مبتلا به این بیماری بیشتر در معرض خطر عفونت کلیه در دوران کودکی و بزرگسالی قرار می‌گیرند.

عوارض عفونت کلیه

در صورت عدم درمان، عفونت کلیه می‌تواند به عوارض بالقوه جدی منجر شود، مانند:
اسکار کلیه: این مساله می‌تواند به بیماری مزمن کلیه، فشار خون بالا و نارسایی کلیه منجر شود.
مسمومیت خون (سپتی سمی): کلیه‌های ما مواد زائد خون را فیلتر می‌کنند و خون فیلترشده را به بقیه بدن برمی‌گردانند. ابتلا به عفونت کلیه می‌تواند باعث پخش شدن باکتری در جریان خون ما شود.
عوارض بارداری: خطر زایمان نوزادان کم‌وزن در زنانی که در دوران بارداری به عفونت کلیه مبتلا می‌شوند، بیشتر است.

پیشنهاد سردبیر :  داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی را می شناسید؟

پیشگیری از عفونت کلیه

می‌توان با انجام اقدامات پیشگیرانه از عفونت ادراری، خطر ابتلا به عفونت کلیه را کاهش داد. به ویژه زنان می توانند با انجام اقدامات زیر خطر ابتلا به عفونت ادراری را در صورت بروز کاهش دهند:​

مایعات بنوشید مخصوصاً آب​

مایعات می توانند هنگام دفع ادرار باکتری ها را از بدن شما خارج کنند.​

به محض احساس نیاز به دفع، ادرار کنید​

در صورت احساس نیاز به ادرار، از به تأخیر انداختن دفع ادرار خودداری کنید.​

مثانه را بعد از مقاربت خالی کنید​

ادرار در اسرع وقت پس از مقاربت به پاک شدن باکتری ها از مجرای ادراری کمک می کند و خطر ابتلا به عفونت را کاهش می دهد.​

با دقت پاک کنید​

پاک کردن از جلو به عقب بعد از ادرار کردن و بعد از حرکت روده به جلوگیری از انتشار باکتریها به مجرای ادراری کمک می کند.​

از استفاده از محصولات زنانه در ناحیه دستگاه تناسلی خودداری کنید​

استفاده از محصولاتی از قبیل اسپری های دئودورانت در ناحیه تناسلی یا شستشو با دوش های آب واژینال می تواند تحریک کننده باشد.

عوامل خطرزای پیلونفریت

در صورت عدم درمان، عفونت کلیه می‌تواند به عوارض بالقوه جدی منجر شود.


درمان عفونت کلیه​

۱) آنتی بیوتیک ها برای عفونت های کلیوی​

آنتی بیوتیک ها اولین خط درمان عفونت های کلیوی هستند. اینکه کدام داروها را استفاده می کنید و برای چه مدتی، به وضعیت سلامتی شما و باکتری های موجود در آزمایش ادرار بستگی دارد.
معمولاً علائم و نشانه های عفونت کلیه در طی چند بعد روز از شروع درمان از بین می روند. اما ممکن است لازم باشد آنتی بیوتیک ها را برای یک هفته یا بیشتر ادامه دهید. مصرف کل دوره آنتی بیوتیک های توصیه شده توسط پزشک را بهتر است، ادامه دهید.
برای اطمینان از پاک شدن عفونت، پزشک ممکن است یک کشت ادرار را مجددا تجویز کند. اگر عفونت هنوز وجود دارد، باید دوره دیگری از آنتی بیوتیک را مصرف کنید.

۲) بستری برای عفونت‌های شدید کلیوی​

اگر عفونت کلیه شما شدید باشد، پزشک ممکن است شما را در بیمارستان بستری کند. درمان ممکن است شامل آنتی بیوتیک ها و مایعاتی باشد که از طریق ورید در بازوی خود دریافت می کنید. همه این موارد بستگی به شدت وضعیت بیماری شما دارد.

۳) درمان عفونت‌های عود کننده کلیه​

یک بیماری اساسی در پزشکی مانند یک ناهنجاری در دستگاه ادراری می تواند باعث شود که شما به عفونت های مکرر و عود کننده کلیه دچار شوید. در این حالت، شما ممکن است برای ارزیابی به یک متخصص کلیه (نفرولوژیست) یا جراح ادراری (اورولوژیست) مراجعه کنید. برای ترمیم ناهنجاری ساختاری نیز ممکن است نیاز به عمل جراحی داشته باشید.

به روزرسانی : ۲۰ فروردین ۱۴۰۱

منابع :
۱.منبع شماره ۱
۲.منبع شماره ۲
۳.منبع شماره ۳
۴.منبع شماره ۴
۵.منبع شماره ۵
۶.منبع شماره ۶

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

واتساپ
تلگرام
اینستاگرام
پشتیبانی آزمایشگاه صبا